Un curso máis, un dos traballos voluntarios en 3ESO foi redactar un
texto argumentativo. Xa sabedes, un texto que defende unha opinión achegando argumentos e exemplos que a apoian. Outros cursos recolléronse
textos ben brillantes, e este non foi menos. Propuxéronse distintos temas e, de seguido, deixámosvos tres bos exemplos. Parabéns polo traballo!
A prensa do corazón
A prensa do corazón converteuse nos últimos anos nun fenómeno de masas. Hoxe quero dar a miña opinión sobre ela.
Segundo os estudos difundidos por Europa Press, un de cada tres españoles le e ve na televisión programas da prensa rosa. Por que? Porque nela se amosa a brillante vida das «celebrities» e tamén as súas miserias, porque nela sempre se exhiben novos modelos de roupa e casas moi luxosas e, ademais, porque é un tema que vale para conversar.
Pero tamén é unha realidade que nos programas do corazón a miúdo se insulta, se ofende e se calumnia as persoas sen ningún respecto por elas nin polos seus familiares.
Non me parece ben que moitos dos que se desenvolven neste ámbito gañen tantísimo diñeiro sen ter mérito ningún. Así, o presentador Jorge Javier Vázquez é o mellor pagado do famoso programa de televisión «Sálvame», cobrando un salario anual de 3 millóns de euros, e a súa colaboradora Belén Esteban rolda o medio millón de euros ao ano; mentres que o salario medio dun investigador científico en España é de 19.074 euros anuais, e un médico español gaña de media 53.000 euros por ano.
Por todo o anteriormente dito, estou totalmente en contra da prensa rosa, tamén coñecida como prensa do corazón.
Miguel Angel Suárez Díaz, 3ESO-C
As supersticións
As supersticións son crenzas contrarias á razón que lle atribúen unha explicación máxica a todo tipo de fenómenos, procesos e relacións. Son supersticións crer nos amuletos da sorte, pensar que non se poden facer determinadas cousas os «martes 13» ou que che vai pasar algo malo por romper un espello. Pero… en verdade temen algunha influencia estes feitos no noso destino? Teñen razón de ser as supersticións?
Segundo as estatísticas, máis do 50% da poboación cre nas supersticións e cada cultura ten as súas propias. Nos deportes, tamén son moi comúns. Está demostrado por catro experimentos distintos que ese factor psicolóxico, esa percepción que o xogador ten sobre os seus talismáns, serve para mellorar o rendemento. Por exemplo, pasa no golf, coas famosas «bólas da sorte», coas cales o xogador pensa que acertará todos os foxos, é dicir, que coa a súa bóla favorita terá unha mellor porcentaxe de golpes.
A pesar disto, tamén existen supersticións totalmente falsas e sen fundamento ningún, como a do gato negro. Uns din que se se che cruza un gato negro terás mala sorte, outros que só terás mala sorte se ves ao gato afastarse de ti. Pero en realidade terás mala sorte pola túa mentalidade, porque xa asumiches que non sairá ben nada. Todo é un tema psicolóxico.
En conclusión, eu estou a favor das supersticións (incluso eu teño as miñas propias). Pero tamén creo que, no caso das que anuncian mala sorte, debemos ter a mente positiva para loitar contra elas. Creas ou non, as supersticións están aí e pode que algún día a sociedade valore as súas vantaxes en lugar das súas desvantaxes.
Antía Pérez Viñas, 3ESO-B
A vida no campo fronte á vida na cidade
Hoxe en día, o 54% da poboación mundial vive na cidade, pero a ONU afirma que para o ano 2050 esta cifra aumentará ata o 66%. Que é o que teñen as cidades que se volven cada vez máis atractivas para a poboación? Realmente ofrecen unha mellor calidade de vida para os seus habitantes?
Un dos principais motivos polos que a poboación marcha cara ao campo é, como non podía ser doutro xeito, a contaminación: «o aire é máis limpo no campo», «se marchas poderás ter unha vida máis sa»… Na miña opinión isto non é un dato a favor da vida no campo, senón máis ben todo o contrario. É verdade que no campo non hai tanta contaminación, mais iso é, principalmente, pola falta de poboación e, se a xente se esforzase por facer as cousas ben, a contaminación podería reducirse notablemente nos núcleos urbanos.
Por outro lado, un dos factores máis importantes que fai que as cidades teñan un maior número de habitantes son as oportunidades laborais. Non é necesario mencionar que as cidades, aínda que non garanten emprego a todos os seus habitantes, axudan moito máis á hora de encontrar traballo e, incluso, proporcionan empregos que non se poden realizar nunha vida rural.
Enlazando co asunto anterior, outro factor importante á hora de elixir a vida urbana fronte á rural son os estudos. Moita xente ten claro ao que se quere dedicar no seu futuro e para iso é mellor estudar nas cidades, onde hai desde centros de estudos básicos ata as universidades.
Ademais as cidades ofrecen unha maior comodidade fronte ás pequenas localidades, principalmente pola súa cercanía con hospitais, centros comerciais, centros para a terceira idade… E todo isto, como moito, nuns poucos quilómetros.
Xa para rematar, as cidades, especialmente as grandes cidades, proporcionan á vida da súa poboación moitas posibilidades de entretemento a tempo completo, pois sempre hai algo que podes facer (cines, teatros, concertos...), alguén a quen visitar ou mesmo coller un autobús e descubrir novos lugares.
En conclusión, eu penso que a vida na cidade axuda máis á hora de poder elixir o teu camiño, mentres que a vida no campo só achega unha tranquilidade que facilmente podes atopar na túa casa ou na praza con amigos.
Laura Varela Anido 3ESO-C
